Nieuws uit Oostenrijk.

Dag 1 : zondag  15 januari  2012.

Onze vijfdeklassers vertrokken deze morgen op sneeuwklassen : het moment waar ze maanden naartoe geleefd hebben.  Ze hadden er heel lang naar uitgekeken. En zondag 15 januari was het zover . Om  8 uur stond iedereen al gepakt en gezakt klaar om te vertrekken. En het wachten duurde niet lang want de bus arriveerde 10 minuten vroeger dan verwacht. Om 20 voor 9 vertrokken we.  

Het vertrek verliep voor iedereen vlotjes. Hier en daar pinkten wat traantjes weg bij onze mama’s, maar gelukkig niet bij onze jongens en meisjes. Het moderne speelgoed deed  al vlug zijn intrede. En de buschauffeur  merkte al snel op dat er 2 jarigen in de bus zaten.

De sfeer zat er onmiddellijk in : er werd gezongen en de discolampen flikkerden mee op de melodie.  Alexandra  en een medepassagier glunderden. 

Al gauw kwamen we aan onze eerste halte: Aachenerland. Even uitstappen, de benen strekken, wat frisse lucht, een plasje. En dan weer verder. Intussen kregen we ook al honger.  De Heusdense boterhammen of broodjes van mama en /of papa smaakten lekker. Ook stopten we in  Hockenheim en Allgauer Tor. Spijtig hebben we Schumacher niet zien racen.

Bij het zien van het eerste prachtige dal in Duitsland juichten de kinderen alom.  Aydin vond de bergen bijna zo hoog als de Mont Everest , waarop Yassin opmerkte ‘De Mont Everest ligt in Nepal !’ Ze genoten ook  van de prachtige natuur. De zon stond hoog aan de hemel. Het leek alsof de lente begonnen was, zo zonnig was het, maar koud.

Het werd al vlug donker en werd het zicht beperkt tot een spannende film. Toch bleven we speuren naar steeds meer sneeuw. Na een tamelijk rustige busrit en reis zijn we klokslag 18.30 uur zonder problemen aangekomen in Stanzach. Er ligt op het moment  heel wat sneeuw . Fijn om te leren skiën.  Maar het is koud : - 15° C en het is nog maar 9 uur ’s avonds. Ons huis ‘Verriest’ ziet er mooi uit. 

Eerst droegen we  alle koffers uit de bus en naar binnen.  ‘Amaai, da’s zwaar!’  Daarna werden de kamers verdeeld en de valiezen naar de desbetreffende verdiepingen gesleept. De jongens logeren op de eerste verdieping en de meisjes gelijkvloers.  De valiezen werden deels uitgepakt. Het lijkt wel of al deze kinderen langer wegblijven dan een maand.

Daarna werden we  vergast op warme vermichelliesoep met een snede brood.  De kinderen genoten van de soep en vroegen zelf naar een  extra bord soep.  Na de soep werden we  getrakteerd op een lekker stukje cake gebakken door Francine en Frans, onze kookouders. De bedden werden opgemaakt en de pyjama’s aangetrokken. Al vlug kropen ze in hun bedje en geloof me … om  half 10 uur hoorden we niemand meer. Zou de busreis daar voor iets  tussen zitten ?  Of droomden ze al vlug van de eerste skiles.

De eerste dag verliep al op een hele toffe manier.